طرلان ... رضا ... ترلان

زیر سایه ی درختی ، میگم از جوونی هامون

من نشسته ام همونجا ، تو بیا به وعده گامون

تو بیا که هست هنوزم جای پامون ، بیاد  تشنگی هامون

تو بیا که می رسیم بازهر دو تا ،  مثل همون قاصدکامون

من می رم که دل نگیره  ، از ما و خستگی هامون

دو تا دل که کنده بودیم رو تن ، اون دوتا اقاقیامون

حالا که نیستی همیشه ، میمونه یاد تو و نقش دلامون

حالا سایه ی اقاقی می گیره دلش از این ، بدقولی هامون

حالا من موندم و یادت ، که دیگه نیستی برامون

حالا من موندم و این دل ، که دلت نیست به هوامون

 ( رضا طاهری )

نه  پای  رفتنم  ،  اکنون  نه  بال  پرواز  است

از این چه سود که بر من در قفس باز است؟

برای غربت شبم مژده ای از سحر میآد

صدای پاشو می شونم توی کوچه ها قدم زنون

پر می کشه دلم براش به سوی ماه تو آسمون

آهای آهای ستاره ها فانوس راه اون بشین

 بگید بیاید از این سفر تو این شب ستاره چین

پنجره ها رو وا کنید گل بریزید سبد سبد

میآد که پیشم بمونه گفته نمی ره تا ابد

ستاره ها بهش بگین جدایی و سفر بسه

بگید که این شکسته دل یه عمره که دل واپسه

آهای آهای ستاره ها فانوس راه اون بشین

بگید بیاد از این سفر تو این شب ستاره چین

                                                              خواننده عارف-شاعر میترا خلعتبری

همیشه این ترانه حس خوبی به من میده خواستم با شما قسمت کنم.

نمیدانم چرا امشب همه ی واژه هایم خیس اند و مثل آسمان ابری شب های پاییز

مثل سکوت شب و صدای بارش باران تا به سحرگاه

مثل سجاده ی مادربزرگ که با کور سوی چراغی گسترده می شود و همه ی خانه و دل را روشن می کند.

امشب آسمان دلم هم نوای آسمان پاییز است و احساس گوشه ی چشمانم را نوازش می دهد

دلتنگی هایم  را روی گونه هایم مردانه عبور می دهم.

غریبه ام - به خدا - هیچ کس کنارم نیست
به ظاهر همه دلخوش - کسی که یارم نیست!
دروغ رنگ حقیقت گرفته - پاییز است!!
و من امید رسیدن به نوبهارم نیست
هزار مسئله گنگ در درون من است
جهان که یک سر سوزن در اختیارم نیست
چقدر وسوسه ی عاشقانه ها زیباست!
برای من که نتی روی سیم تارم نیست
همین که فکر کنم زنده ام - خودش کافیست
برای دیدن فردا که اعتبارم نیست
به برگ اول عمرم نگاه کردم و بعد...
به این نتیجه رسیدم که هیچ بارم نیست
و باز یاد تو افتادم - آه حضرت عشق!
تو نیستی - کس دیگر به انتظارم نیست...

( ؟ ؟ ؟ )