کور روزگار
دوشنبه نهم اردیبهشت 1387آموخته هایم را کنار هم
جلوی آئینه گذاشتم ...
تنها آئینه ی خانه شکست
... و من ، کور روزگار شدم
( رضا طاهری )
طرلان ... رضا ... ترلان
|
تو را چون آرزوهایم همیشه دوست خواهم داشت ... به شرطی که مرا در آرزوی خویش نگذاری |
همه ی درد من این است که می
پندارم ... دیگر ای دوست من ...
دوست نداری باشم ...
.............................
دلم به فصل جوانی در این زمانه شکست
چو شبنمی که ز منقار بی نشانه شکست
نه شکوه می کنم از کس،نه شاکی ام ز قضا
که جرم عاشقی این بود و عاشقانه شکست!
tarlanmadlove@yahoo.com